به طور قطع این مجموعه کامل نیست. برای کامل تر شدن آن نیاز به یاری شما خوانندگان عزیز داریم. لطفا هر مقاله و مطلبی را که برای این بخش مناسب می بینید. لینک اش را در قسمت نظرات همین پست بگذارید تا اضافه کنیم. در ضمن برای گسترش بیشتر این بحث در صورت تمایل به هر نحو ممکن در انتشار این مباحث در صفحات وب ما را یاری رسانید .
با تشکر
البته این نکته را هم بگویم که عمل کرد بچه های چپ و جریانات اصلی چپ دانشگاه بدون نقد و بی کم و کاست نیست اما با تمام این وجود نشانه های بسیار خوبی از جدی تر شدن بچه ها برای ادامه فعالیت است.
درابتدای مهر ماه با شروع سال تحصیلی جدید! بیم ها و امیدهای فراوانی در مورد آینده جنبش های اجتماعی خصوصا جنبش دانشجویی با من همراه بود.
در چند روز اخیر اتفاقات دانشگاه امیرکبیر و همچنین تجمع دانشگاه علامه و در کنار آن ها بازداشت های گسترده ی رفقای دانشجویمان در کردستان و اهواز و تهران و.... همه و همه دست به دست هم داده است که لزوم بررسی جدی این جریانات در میان فعالان دانشجویی احساس شود. البته به تبع گرایش سیاسی و طبقاتی که من خودم را جز آن می دانم می بایست در مورد اظهار نظر رفقای چپ حساس تر باشم.
[ این گفتگو در ٩ ١ آبان ٦ ٨ ٣ ١ ضبط شده و در متن حاضر که از روی نوار پیاده شده است، بجای کلماتی که نامفهوم بوده اند، سه نقطه گذاشته شده است ]
یاور اعتماد از رادیو تلویزیون برابری : با سلام خدمت دوستان عزیز شرکت کننده در این میز گرد آقایان کاوه مظفری وهژیر پلاسچی از تهران و آقای شهاب برهان از پاریس. بحثی که امروز داریم پیرامون مسائل جنبش دانشجوئی در ایران است و نگرانی هائی که رابطه با اختلافات در این جنبش وجود دارد و این که این اختلافات چه بنیاد و اساسی دارند. ابتدا از آقای کاوه مظفری شروع می کنم. آقای مظفری ممنون می شوم از شما که بررسی ئی داشته باشید از نظراتی که امروز در جنبش دانشجوئی مطرح است و روی چه محورهائی متمرکز اند. نظر تان در این رابطه چیست؟
نوید مینائی
اخیرا بحثی حول دخالت گروه های چپ در فضای دانشگاه و مخصوصا در مراسم روز ۳۰ مهر در دانشگاه پلی تکنیک بین فعالین دانشجویی درگرفته است که به "جدال پلاکاردها" معروف شده. انجمن اسلامی و سایر نمایندگان راست از این دخالت ها آشفته شده اند. چپ ها را به بی اخلاقی غیر دموکرات بودن و طبق معمول استالینیست بودن و غیره متهم کرده اند و خواهان جدا کردن مراسم دانشجویی خود از چپ ها شده اند.
آن چه نگارش اين يادداشت را مقدر نمود تجمع اخيري بود كه در دانشكده ي علوم اجتماعي دانشگاه علامه طباطبايي اتفاق افتاد كه (8 آبانماه) طي آن تجمعي در اين دانشگاه برگزار شد.
پاسخ امیر حسین ایرجی
دوستم حمید قهوه چیان به بهانه ی تجمع هشتم آبان دانشگاه علامه، نقدی بر عملکرد فعالان دانشجویی نوشته که من هم تا حد زیادی با آن موافقم. من هم معتقدم که در شرایط فعلی، هزینه ی تجمعات اعتراض آمیز دانشجویی بیشتر از فایده ی آن است.
محمد کریم آسایش
تاریخ دوبار تکرار می شود: بار اول به صورت تراژدی، بار دوم به شکل کمدی فلاکت بار؛ و البته در دوران هایی از تاریخ، این تکرار به صورت چرخه در می آید. حکابت بروز و ظهور پدیده ای با عنوان "چپ تحکیمی" نیز از همین سنخ است. انجمن های اسلامی مهندس بازرگان، سوسیالیست های خداپرست، سازمان مجاهدین خلق ایران، دانشجویان خط امام و اکنون چپ تحکیمی. تاریخ طنز تلخ و گزنده ای دارد. چهره ها، حرف ها، شعارها و خاستگاه ها یکی است
بابک پاشا جاوید
اتفاقات هفته ي گذشته ي پلي تكنيك ، به ويژه برگزاري تجمع و تريبون آزاد در 30 مهر ، توجه رسانه ها ، گروه ها و افراد متعددي را به سوي خود جلب كرد . بديهي ست در اقداماتي اين چنين ، تقريبا هر گروه يا شخصي ، با توجه به توانايي هاي ذهني خود و نيز بسته به وابستگي خود به جناح ها و جريانات مختلف و در واقع براي دست يابي به منافع گروهي يا شخصي خود ، اقدام به بررسي و نقد وقايع کند . با اين وجود ، گه گاه شاهد نقد ها و خبر رساني هاي واقعي ، از سوي افرادي خواهيم بود كه دغدغه ي اصلي آن ها ، دست بردن به ريشه ها و به نفع توده هاست . در راستاي اين اقدامات ، در هفته اي كه سپري شد ، خبر هاي متعددي در سايت ها ، وبلاگ ها و خبر نامه هاي گوناگون درج شد كه برخي از آن ها قابل تامل بودند . يكي از مضحك ترين و عريان ترين اين نوشتار ها ، نوشتاري تحت عنوان " در ضرورت رعايت اخلاق سياسي " از مهدي عربشاهي بود كه در " خبرنامه ي اميركبير " درج شد .
چنین است كه تنها مسیر تبدیل این سیاست به برنامه ای بازنده و یگانه طریق سدبندی در برابر اعمال فشارهای رو به ازدیاد حاكمیت به دانشجویان و نیز حفظ استقلال دانشگاه از جناحین قدرت و جلوگیری از تحقق آرزوی شوم الصاق دوباره جنبش دانشجویی به جناح فرصت طلبی از حاكمیت كه اكنون ضدیت صرف با احمدی نژاد را محمل مناسبی برای یارگیری از میان جنبشهای معترض اجتماعی قرار داده است
کیوان امیری الیاسی
اشاره ی مختصر:
پس از انتشار مقاله ی "در دفاع از تشکل مستقل دانشجویی" عابد توانچه با فحشنامه ای که در آن مرا به "روشنفکران دموکرات مآب"، "توده ای های هنوز توده ای"، "تقی شهرام"، "چپول"، "چپکی" و "متال باز" بودن متهم کرده بود به استقبال مقاله ی من آمد. عابد توانچه مرا به داشتن ارتباط با فرخ نگه دار، سازگارا، حجاریان و فخرآور متهم کرده بود، در پاسخ به این فحاشی مقاله ی "در دفاع از سوسیالیسم کارگری- قسمت اول" نگاشته شد. عابد توانچه این بار نیز به جای بحث درباره ی مقاله ی من سعی کرد تا به خیال خود با افشاگری در مورد سوابق من اتهامات دیگری را به من وارد کند.
کیوان امیری الیاسی
(درباره ی مساله ی رادیکالیسم)
اشاره ی مختصر:
چندی پیش مقاله ای با عنوان "در دفاع از تشکل مستقل دانشجویی" توسط نگارنده ی این سطور منتشر شد، پس از آن عابد توانچه در فحشنامه ای در مقام پاسخ به این مقاله برآمد. در این فحشنامه از عناوین "چپهای ارثی"، "نارفیقان محفل نشین"، "مجانینی که جنبش را در گرداب تفرقه و باند بازی فرو برده اند"، "مبارز دوست داشتنی جبهه ی چپ کارگری یا شورائی یا هر چیز دیگری"، "روشنفکران دموکرات مآب"، "توده ای های هنوز توده ای"، "تقی شهرام"، "چپول"، "چپکی" و "متال باز" برای مخاطب قرار دادن من استفاده شده و در نهایت به نسبت داشتن با فرخ نگه دار، سازگارا، حجاریان و فخرآور متهم شده ام. فارغ از آن که شخص مجهول الهویه ای (که تنها فعالیت کمونیستی اش ثبت کامنت هایی با امضای "عابر سرخ" است) این نوشته را آن قدر وزین تشخیص داده که با "با درود های رفیقانه" خواستار پیگیری عابد توانچه برای انتشار گسترده ی این متن شده است؛ این فحشنامه از نظر من چیزی برای پاسخ دادن ندارد چرا که با حذف فحش ها چیزی جز یکی دو خط باقی نمی ماند؛ در این میان تنها لازم می دانم که توضیح دهم که در میان سبک های مختلف موسیقی، Black metal و Death Metal را ترجیح می دهم و اگر آقای توانچه لازم بداند می توانم لیست گروه های مورد علاقه ام را به ایشان بدهم تا در مورد من فتوا صادر کنند. در ضمن من هیچ علاقه ای به فرهنگ ملی – اسلامی ندارم و موسیقی متال را به نوای حاج منصور ترجیح می دهم.
در این مقاله ترجیح می دهم به بحث های مهم تری بپردازم که از نظر من می تواند به دامن زدن به بحث های جدی تری در میان فعالین جنبش دانشجویی و دیگر جنبش های اجتماعی کمک کند. مطالعه ی این مقاله را به خصوص به عابد توانچه که به تعبیر سعید حبیبی:"اگر زنده بماند!- به عنوان يکي از مطرحترين پرچمداران مارکسيسم لنينيسم در ايران شناخته خواهد شد." توصیه می کنم.
جمعیت کم است، کمتر از آن چیزی که انتظار داریم. همه معتقدند که این در واقع اثر فشاری است که پلی تکنیک در این مدت متحمل شده است. با این همه دانشجویانی از دانشگاه های تهران، علامه طباطبائی، شریف و دیگر دانشگاه ها در تجمع حضور دارند. آنقدر که حضور پلی تکنیکی ها کمرنگ شده است .
در تجمع باشکوه دانشجویان در دانشگاه پلی تکنیک که به دعوت انجمن اسلامی منتخب این دانشگاه و با حضور انجمنهای شهر تهران (دفتر تحکیم وحدت) و سایر گروههای دانشجویی برگزار شده بود، نکته ای که نظر بسیاری را به خود جلب کرد تلاش هر چند ناكام جریانی که خود را با عناوین "آزادی خواه و برابری طلب" و یا "دانشجویان سوسیالیست" معرفی می کند برای مصادره این تجمع که به یاد سه تن از اعضای زندانی انجمن اسلامی پلی تکنیک(احمد قصابان،مجید توکلی و احسان منصوری) برگزار شده بود از طریق خبررسانی غیر واقعی و غلو شده از تجمع و کوشش برای به نمایش در آوردن تصویری غیر واقعی از آن بود.
کیوان امیری
طی سال تحصیلی گذشته شاهد سانسور، توقیف و محدود شدن فضای کار نشریات دانشجویی، تعطیل شدن تعدادی از انجمن های اسلامی، فشار به شوراهای صنفی و کانون های فرهنگی-هنری، بازنشسته کردن اجباری اساتید، ستاره دار کردن دانشجویان و فعال تر کردن هر چه بیشتر کمیته های گزینشی ، افزایش تعداد احکام کمیته های انضباطی ،اعمال فشار هر چه بیشتر به دانشجویان دختر از طریق کنترل حجاب و تعیین نوع پوشش، تفکیک و تبعیض جنسیتی در دانشگاه ها، تعرض به بدیهی ترین حقوق صنفی دانشجویان از طریق افزایش هزینه های زندگی دانشجویی و اعمال محدودیت در دادن خوابگاه به دانشجویان، بازداشت،زندانی و اخراج کردن دانشجویان فعال و... بودیم.
